ارسال مبحث جديد پاسخ به مبحث  [ 1 پست ] 
نويسنده پيغام
 موضوع پست: پرورش عزت نفس و اعتماد به نفس در کودکان
پستارسال شده در: پنج شنبه 13 اسفند 1394, 6:29 am 
عضو مهمان
عضو مهمان
نماد کاربر
آفلاين
تاريخ عضويت:يکشنبه 9 اسفند 1394, 12:41 pm
پست ها :
7 پست
تشکر کرده اید:
0 مرتبه
تشکر شده:
13 مرتبه در 5 پست ها

محل تولد: تهران
عموم مردم به اشتباه عزت نفس را معادل اعتماد به نفس می دانند . در واقع آنچه که از اعتماد به نفس در ذهن دارند همان چیزی است که ما در علم روان شناسی عزت نفس می نامیم . حرمت نفس یک احساس و باور درونی و پایدار نسبت به ارزش و توانایی های خود است که در ضمیر نا خود آگاه ما در دوران کودکی شکل می گیرد و همه افراد به درجات متفاوت دارای حرمت نفس هستند . 

حرمت نفس همچون ترازو و یا خط کشی درونی است که فرد با آن خود و تمام وقایع پیرامون خود را ارزیابی کرده و می سنجد و براساس آن واکنش و یا رفتاری از او سر می زند . تمامی رفتارها , احساسات , ارزش ها , نحوه تفکر و تصمیم گیری های ما به نحوی مرتبط با حرمت نفس ما است . اگر بتوانیم شخصیت و ماهیت آدمی را به درخت تشبیه کنیم , حرمت نفس به مثابه ریشه های آن است و تمامی شخصیت فرد متاثر از وضعیت حرمت نفس اوست . تقریبا تمامی اختلالات شخصیتی و روانی به درجات مختلف ریشه در عزت نفس پایین دارد . رفتارهای پرخاشگرانه , خجالت مسموم , وسواس , ظلم پذیری , اعتیاد , تجاوز , خودکشی , مشکلات جنسی , اضطراب و  ... 

همگی به نحوی ریشه درحرمت نفس پایین دارند و راه اصلی درمان آنها بالا بردن حرمت نفس است کمه البته پس از شکل گیری آن کار بسیار مشکل و زمان بری است .

در مقابل , اعتماد به نفس یک باور و احساس نسبت به توانایی در انجام برخی امور است .بدین معنی که فرد دارای مهارت و یا دانش کافی در برخی امور است لذا اعتماد به نفس موضوعی سطحی و محدود است ولی عزت نفس عمقی و جامع و کامل است . فرد با عزت نفس بالاممکن است در برخی امور به ظاهر اعتماد به نفس نداشته باشد ولی در درون این باور و توانایی را دارد که به آن برسد و این مسئله هیچگاه او را به هم نمی ریزد . فرد با عزت  نفس پایین  برای اغنای حس ارزشمندی و شایستگی خود بیرون به دنبال آن می گردد و به همین دلیل تمام تلاش خود را برای به دست آوردن ثروت , جاه و مقام , مدرک , قدرت و ... به کار می برد و یا برعکس با کناره گیری , مظلومیت , اعتیاد و غیره سعی در پر کردن این خلا درونی و یا سرکوب آن می کند اما از آن جاییکه اینها فقط در سطح و رو هستند  از این شاخه به آن شاخه می پرند و هیچ گاه به آرامش و قرار پایدار نمی رسند .در یک کلام فرد با حرمت نفس بالا خود را لایق خوشبختی می داند و هم احساس خوشبختی می کند و هم در جهت آن تلاش می کند.

حال ببینیم چه زمانی و چگونه حرمت نفس شکل می گیرد ؟

حیوانات بر اساس غرایز و  فطرتشان  حرکت می کنند و تقریبا هیچ کنترلی بر روی آن نداشته و حق انتخابی هم ندارد . بشر به دلیل داشتن تفکر و ازادی نسبی دست به انتخاب می زند و می تواند حتی این نیروهای غریزی را تا حدود زیادی به کنترل خود در آورد و در اینجاست که مفاهیمی همچون ملاک و معیارها و ارزش ها ظاهر می شود . پایه و چهارچوب اصلی چنین ویژگی ها و توانایی هایی را حرمت نفس می سازد و این زمانی شروع به شکل گیری میکند که در فرزند آدمی قدرت تفکر و استدلال کم کم ظاهر شود .یعنی چنانچه دو سال اول زندگی کودک به درستی طی شود آنگاه کودک دارای بستری مناسب برای شکل گیری عزت نفس سالم خواهد بود . 

عزت نفس مجموع پیامها و درکی است که کودک از طرف افراد مهم زندگی در درجه اول پدر و مادر نسبت به ارزشمند بودن و توانمندیهایش در دوران کودکی به دست می آورد .حال اگر این پیام ها مملو از محبت و دوستی بی قید و شرط , لیاقت , توانمندی , احترام , باارزش بودن , بی ریایی و صداقت باشد .کودک از حرمت نفس بالاتر و سالم تری برخوردار خواهد شد .

ویژگی های کودک با حرمت نفس بالا یا سالم :

• مطمئن است که عزیزانش به واقع دوستش دارند .

•مستقل عمل میکند و روی پای خود می ایستد .

•به موفقیت های خود ارج می نهد .

•همواره به دنبال چالش و فعالیتی نو هست .

•قادر به تحمل ناکامی است و مسئولیت پذیر است . 

•احساسات منفی و مثبت خود را می تواند تحت کنترل درآورد .احساسات خود را ابراز می کند و نشان میدهد ولی خارج از کنترل و منقلب نیست .

•در کمک کردن بدون انتظار پاداش به دیگران آماده است .

•از برقراری ارتباط با دیگران گریزان نیست .

•فردی با عزت نفس سالم جهان را دنیای تفاوت ها می داند و هیچکس را بر دیگری برتر نمی داند بجز ساختارهای قرار دادی اجتماعی .

چند روش ساده عملی برای تقویت عزت نفس و اعتماد به نفس کودکمان 

با تعدیل جزئیات بر حسب سن کودک , اصول زیر را رعایت کنید :

-زمانیکه کودک می خواهد با شما صحبت کند هر کاری دارید رها کنید و سراپا گوش شوید و تا زمانی که صحبتهای او تمام نشده است صحبت نکنید و در ضمن نقش معلم به خود نگیرید که اشتباهات او را اصلاح کنید . با این کار او در می یابد که چقدر برای او ارزش و احترام قائل هستید .

-هر زمان که احساس خوبی نسبت به فرزندتان پیدا میکنید آن را به صورت عملی و زبانی و از صمیم قلب ابراز کنید . گفتار و رفتار محبت آمیز و ستایشگرانه باعث می شود تا کودک از احساس و نظر شما در مورد خودش مطمئن شود و آن را درون خود نهادینه کند .

-در تشویق و تحسین به او دست و دل باز باشید . نگران نباشید این عمل شما منجر به لوس شدن کودک نمی شود بلکه برعکس باعث جلوگیری از آن  می شود به شرط آنکه اغراق و دروغ نباشد .

-در واقع بچه هایی که یک چنین نیازی را احساس می کنند گرایش به لوس شدن دارند به جای اینکه سرزنش گر , منع کننده و توبیخ گر باشید سعی کنید تا حد امکان اشتباهات او را نادیده بگیرید و برعکس با ذره بین به دنبال پیدا کردن رفتار و صفات خوب او باشید و از آنها خصوصا در جمع تعریف کنید , بهتر است تمجید شما هدفمند و توصیفی باشد " مثلا دختر گلم چقدر قشنگ اتاقش را مرتب کرده و همه اسباب بازی هایش را سر جایش گذاشته است "یا "مثلا پسرم از این که موقع جواب دادن تلفن سر و صدا نکردی یا چیزی نخواستی خیلی ممنونم .تو خیلی وقت شناس هستی عزیزم ."

-از هر نوع طعنه زدن , دست انداختن و دادن صفات جدا پرهیز کنید . در برخی موارد لازم است تا رفتار نا مناسب کودک و نه خود شخصیت او مورد انتقاد قرار گیرد .ولی هرگز این اجازه را ندارید که سرزنش شما همراه با تمسخر و یا تحقیر باشد حتی به عنوان شوخی . کلماتی همچون دست و پا چلفتی , تنبل , کچل , تپل , خنگ . ...  همچون تیر زهر آگینی بر عزت نفس و شخصیت کودک است .بچه ها معمولا تا 7 سالگی درکی از شوخی ندارند .در انتقاد سعی کنید از کلمه من به جای تو استفاده کنید . به جای اینکه بگویید " چرا تو انقدر نا مرتب و تنبلی ؟ "

-بگویید : " عزیزم من دوست دارم لباس هاتو مرتب توی کمد لباسها یا جا لباسی بگذاری "

-به کودک خود بیاموزید تا جملات تاییدی مثبت در مورد خود را تمرین کند . دادن انرژی مثبت به خود در انجام تمامی امور مهم و تاثیرگذار است . طرز تفکر و تلقی ما تعیین کننده احساس ما و احساس تعیین کننده رفتار خواهد بود . باید در زمان های مناسب به فرزندانمان بیاموزیم تا از جملات تاییدی مثبت درباره خود استفاده کنند مثل : اگر به تلاش خود ادامه دهم میتوانم موفق شوم .

-در تصمیم گیری هایی که به نحوی کودکتان نیز دخیل است نظر او را نیز جویا شده و اگرتصمیم او زیانبار نیست حتما انجام دهید . مثلا درباره رنگ اطاقش میتواند تصمیم بگیرد و شما مجری خواسته اش باشید .

-در بازی ها هر از گاهی ببازید و نشان دهید شکست آخر خط نیست .

-هر از گاهی به عمد اشتباه کنید و به فرزندتان نشان دهید نه تنها شما که برای او قادر مطلق به حساب میایید نیز ممکن است اشتباه کنید بلکه مسولیت اشتباه خود را می پذیرید و سعی در اصلاح آن می کنید و از تلاش برای بهتر شدن و امید به اصلاح نیز دست نمی کشید .

-در حد توان کودک در انجام امور مربوط به خودتان از او کمک بخواهید و کارش را تحسین کنید . مهم نیست که کامل انجام داده باشد یا نه ، مثال کمک در گل کاری و شستن ماشین و دکور منزل و ...



بالا
 مشخصات ارسال پيغام خصوصي E-mail  
کاربران زیر از شما کاربر محترم razi به خاطر این پست تشکر کرده اند
YOUSEF.ASHOURI (پنج شنبه 13 اسفند 1394, 7:39 am), h.karami (شنبه 15 اسفند 1394, 12:57 pm), akbarabadi (شنبه 15 اسفند 1394, 3:46 pm)
نمايش پست ها از پيشين:  مرتب سازي بر اساس  
ارسال مبحث جديد پاسخ به مبحث  [ 1 پست ] 


چه کسي حاضر است ؟

كاربران آنلاين: بدون كاربران آنلاين


شما نمي توانيد مبحث جديدي در اين انجمن ايجاد کنيد
شما نمي توانيد به مباحث در اين انجمن پاسخ دهيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن ويرايش کنيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن حذف کنيد

جستجو براي:
انتقال به:  
News News Site map Site map SitemapIndex SitemapIndex RSS Feed RSS Feed Channel list Channel list
MilajerdSoftwareGroup Powered by: M.S.G | base on: phpbb 3.0.12 | Persian translator: Maghsad
phpBB SEO